بنده درمانده و گرفتار شمس الدین حسینی وزیر اقتصاد کشور که این روزها مورد اتهام و سرزنش بسیاری قرار گرفته. زندگی باید برای ایشان درست مثل بسیاری از ما خیلی سخت شده باشد. محمود بهمنی بنده درمانده دیگری است که این روزها اصلاً حال خوشی ندارد. بهمنی آنقدر از شغل ریاست بانک مرکزی استعفا داده که دیگر تعداد استعفاهایش را به خاطر نمی آورد. او بسیار افسرده است و در مصاحبه بیست و نهم دی ماهش با فارس می گوید " من دست هر کسی که بگوید بروم را می بوسم"
وجه مشترک مقامات نظام علاوه بر بی لیاقتی اشان در امور اجرایی کشور اضافه وزن، پر خوری، افسردگی نیزهم می باشد. آقای فیروز آبادی فرمانده ستاد مشترک شاید یکی از افسرده ترین شخصیتهای اجرایی و نظامی کشور است که برای حساس ترین موضوعات پیش روی کشور در حوزه فرماندهی ایشان فقط می توانیم روی اندام غیر متعارف ایشان حساب باز کنیم.
پیشرفتهای پزشکی جامعه جهانی موکب شده تا بسیاری از شخصیتهای پیر و فرسوده نظام همچنان زنده بمانند و شانس حضور جوان ترها را به حداقل برسانند. ساختار سیاسی و اجرایی کشور بسیار پیر و افسرده و چاق شده است و باید برای تغییر آن چاره ای اندیشید.
پیر مردهای نظام از واقعیت زندگی مردم و جوان ترها غافل هستند و زندگی آنها به کمک داروهای معجزه آسای تولید شده در لابراتورهای کشورهای اروپایی و آمریکا ادامه می یابد بدون هرگونه حس و اندیشه ای که نیازمند جامعه جوان کشور باشد. جنتی، مهدوی کنی، خامنه ای، مصباح یزدی همگی نمونه های شاخصی هستند از نظامی پیر و افسرده و بیمار که هرگز واقعیتهای جامعه جوان خود را نمی فهمند.
خامنه ای هفتاد و سه ساله به زور داروهایی آمریکایی و انگلیسی و فرانسوی زنده است. مصباح یزدی هفتاد و هفت ساله و انواع بیماریهای روحی و روانی و جسمی را با خود می کشد. ایشان بیشتر اوقات را تحت درمان پزشکان مخصوص می باشد و هزینه درمان شان سر به آسمان می کشد که البته به همت دست و دلبازیهای مقام رهبری هرگز مشکلی نداشتند.
مهدوی کنی پیر مرد هشتاد ساله دیگری است که اخیراً وظیفه یافته در عرصه سیاسی و اجرایی کشور نقش مهم تری بازی نماید تا در دعوای پیر مردها بتواند نقش بزرگتر را بازی نماید. ایشان آنقدر بیمار هستند که نمی توانند حرف بزنند و در بسیاری از اوقات خواب هستند و از لحاظ حافظه هم در شرایط بسیار خطرناکی قرار گرفتند.
اما پیرترین و بیمار ترین شخصیت این نظام احمد جنتی است او که هشتاد و پنج سال سن دارد بدون شک نیازمند بیشترین کمکهای درمانی است و دیگر پزشک و دارو تنها به کار ایشان نمی آید. برای ایشان یک تیم پزشکی با تمام تجهیزات بیمارستانی آماده خدمت می باشد تا خدای نکرده حملات روانی و روحی و جسمی روزانه ایشان مشکلی ایجاد نکند.
قسمت تراژیک سرنوشت ما ایرانیها آنجای است که تمام این پیرمردهای بازنشسته و پیر و بیمار باید برای زندگی ما تصمیم بگیرند و اینده فرزندانمان را مشخص نمایند. شخصیتهای که فقط بدن زنده دارند و روح و روان آنها خیلی وقت پیش مرده و دیگر شانسی برای زندگی در جمع دیگر انسانها را ندارد.
سپاه اسلحه دار تنها ماشین کشنده و قدرتمند این جماعت پیر و افسرده می باشد که در کنار کمکهای پزشکی آمریکایی و انگلیسی توانسته جان آقایان را از گزند نفرت مردم زجر کشیده به دور بدارد و عملاً کنترل این بدنهای پیر و بیمار را در اختیار بگیرد. پیرمردهای بی اختیار یه خیال خود سیاست گذاری می کنند اما غافل اند که ماشین خشونت سپاه پایه های حاکمیت در داخل و سیاستهای خارجی نظام را حسابی سست و بی اعتبار کرده.
احمد طباطبایی
دوم اسفند ماه ماه نود
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر